Wiele osób niepełnosprawnych lub ich rodziny skłonnych jest kupić z własnych środków, z częściową
Wiele osób niepełnosprawnych lub ich rodziny skłonnych jest kupić z własnych środków, z częściową tylko pomocą państwa, potrzebny im sprzęt ortopedyczny - wózek inwalidzki, aparat słuchowy, protezę, itd. - aby nie czekać, nawet w niektórych przypadkach po kilka lat, na ich przydział. Zainteresowani byliby skłonni dopłacić także do sprzętu wyższej jakości niż ten, jakim dysponują wojewódzkie przychodnie rehabilitacyjne, jeżeli odpowiednie instytucje państwa dofinansowałyby ich zakupy w tej mierze.
Z naszego rozeznania wynika, że w obecnym stanie prawnym takie działania są niemożliwe. Osoba niepełnosprawna może bowiem otrzymać ręczny wózek inwalidzki co 5 lat. Zasadą jest niedopuszczalność zwrotu wydatków poniesionych przez osobę uprawnioną w razie nabycia przedmiotu ortopedycznego na własny koszt.
Wydatki takie mogą być refundowane jedynie w razie zakupu aparatu, gorsetu ortopedycznego lub protezy kończyny - w wysokości nie przekraczającej ceny tego przedmiotu według obowiązującego urzędowego cennika - jeżeli przedmiot ten nie mógł być wykonany w terminie uznanym przez przychodnię za konieczny.
Wydaje się, że osobom niepełnosprawnym mającym możliwość współfinansowania sobie lub pozyskania środków finansowych na dofinansowanie określonego sprzętu ortopedycznego i innych środków pomocowych o wyższym standardzie lub dofinansowania zakupów wcześniejszych, niż wymaga tego czas użytkowania takiego sprzętu przy udziale środków państwowych, jest zasadne. Oczywiście ważnym w tym przypadku elementem jest zabezpieczenie prawne i strukturalne środków budżetu państwa przed nadużyciami i możliwością niekontrolowanych wydatków.
Prosimy o odpowiedź na pytania:
1. Czy pan minister podziela pogląd, iż należałoby zmienić system przydzielania i dofinansowania zakupów sprzętu ortopedycznego i innych środków pomocowych dla osób niepełnosprawnych?
2. Jakie środki budżetu państwa są przeznaczone na ten cel w 1999 r., jaki jest ich wzrost do roku 1998?
3. Czy w razie uznania, że podnoszony przez nas problem jest istotny i zmierzający do usprawnienia pomocy osobom niepełnosprawnym, pan minister zmieni przepisy odpowiedniego rozporządzenia?
Posłowie Marek Dyduch
i Krystyna Herman
Warszawa, dnia 10 grudnia 1998 r.